Tazo, cips paketlerinden çıkan, üzerinde çizgi film ya da oyun karakterleri bulunan yuvarlak plastik ya da karton disklerdir. Türkiye’de özellikle doksanların sonunda çok popülerdi.

Bilye nasıl oynanır?

En yaygın oyunda yere bir halka ya da çukur çizilir, oyuncular sırayla kendi bilyeleriyle hedefteki bilyeleri dışarı çıkarmaya çalışır. Kazanılan bilyeler kazananın olur.

Birden fazla şey biriktirdiysem ne yapmalıyım?

En çok zaman ve harçlık harcadığın koleksiyona oy ver. Ankette tek oy sayılıyor ama istersen sonra değiştirebilirsin.

Hangisini biriktirdin?

Oy ver, sonuçları gör

Doksanlarda ve iki binlerin başında büyüyen her çocuğun bir koleksiyonu vardı; bizim oyumuz tazodan yana, çünkü hem biriktirilir hem oynanırdı. Ama çıkartma albümü dolduranlar ve bilye torbasını taşıyanlar da en az o kadar gururlu. Verdiğin oy, hangi teneffüsün çocuğu olduğunu gösterir.

Şu anki durum

Bu ankete henüz kimse oy vermedi. İlk oyu sen ver: Tazo, Çıkartma, Bilye, Hiçbiri seçeneklerinden hangisi senin tarafın?

Seçenekler ne anlatıyor?

Tazo

Tazo hem koleksiyon hem oyundu. Cips paketinden çıkan o yuvarlak plastik, teneffüste duvara atılır, üst üste konup vurulur, kazanılır ve kaybedilirdi. Tazo biriktiren çocuk eksiklerini ezbere bilir, takası pazarlık ustası gibi yapardı. Bu tarafın nostaljisi sesle gelir: cebe doldurulmuş tazoların şıkırtısı. Bir de nadir tazolar vardı; onlara sahip olan çocuk bütün okulda bir süre boyunca küçük bir ünlü gibi dolaşırdı.

Çıkartma

Çıkartma albümü sabır ister: tek tek paket açılır, çift çıkanlar takasa ayrılır, eksik sayfa bir türlü dolmaz. Albümü bitirmek çocuklukta yaşanan ilk büyük başarı hissidir. Çıkartma tarafı düzenli, planlı ve biraz takıntılıdır. O son eksik çıkartmayı bulmak için bütün mahalleyi dolaşmış olanlar bu tarafta. Çıkartma tarafının bir de sabırsız üyeleri vardı: albümü bitirmek için harçlıklarını tek seferde paketlere yatıranlar.

Bilye

Bilye toprakta oynanır, dizler kirlenir, göz nişan alır. Renkli camların içindeki desenler, büyük bilyenin değerli sayılması, kazanılan bilyelerle dolan torba: bu taraf koleksiyonu cepte değil elde taşır. Bilye oynayanlar için mesele biriktirmek değil, maharet göstermekti. Bir atışla halkanın dışına çıkan bilyenin sesi hâlâ kulaklarında. Bilye tarafı ayrıca en güzel bilyeyi asla oyuna sokmamak gibi sıkı bir kurala sahipti; o bilye cepte saklanırdı.

Hiçbiri

Herkes bir şey biriktirmedi. Bazı çocuklar top peşindeydi, bazıları kitap okudu, bazıları da koleksiyonu gereksiz buldu. Hiçbiri diyenler nostaljiye karşı değil, sadece koleksiyoncu ruhlu değil. Belki de başkalarının tazosunu kazanıp hemen geri veren, oyunu oyun için oynayan o sakin çocuktular. Belki de onlar bu tartışmanın en huzurlu tarafıdır; koleksiyon eksikliği yüzünden uykusuz kalan tek bir gece bile yaşamadılar.

Bu tartışma neden bitmiyor?

Nostalji sorularında aslında geçmişi değil, kendimizi oyluyoruz. Verdiğin cevap hangi yıllarda büyüdüğünü, hangi kasetleri kalemle sardığını ele verir.

Oy vermek için üye olman gerekmiyor; her tarayıcıdan tek oy sayılıyor ve fikrini istediğin zaman değiştirebilirsin. Sonucu arkadaşlarına atıp kimin hangi tarafta olduğunu görmek, anketin asıl eğlenceli kısmı.

Tartışmayı caps'e dök

Tarafını seçtiysen bunu bir caps’le savun: üst satıra soruyu, alt satıra kendi cevabını yaz. Caps yap aracında Muhtar, Simit ve Mürekkep karakterlerinin ifadeleri bu tür tartışmalar için birebir. Daha fazla fikir için komik capsler sayfasına bak.

Sık sorulanlar

Tazo nedir?: Tazo, cips paketlerinden çıkan, üzerinde çizgi film ya da oyun karakterleri bulunan yuvarlak plastik ya da karton disklerdir. Türkiye’de özellikle doksanların sonunda çok popülerdi.
Bilye nasıl oynanır?: En yaygın oyunda yere bir halka ya da çukur çizilir, oyuncular sırayla kendi bilyeleriyle hedefteki bilyeleri dışarı çıkarmaya çalışır. Kazanılan bilyeler kazananın olur.
Birden fazla şey biriktirdiysem ne yapmalıyım?: En çok zaman ve harçlık harcadığın koleksiyona oy ver. Ankette tek oy sayılıyor ama istersen sonra değiştirebilirsin.